Bir yaşında kızım ve henüz bir aylık oğlum var. Hiç yardımcım yok. Eşim gece çalışıyor gündüz uyumak zorunda. Bende doğum öncesi korkardım ne yapacağım diye. Ama Allah yardım ediyor gerçekten.Şimdi iyiki doğurmuşum diyorum. Evlat bambaşka. Yeri geliyor ev işlerini bırakıyorum çocuklarımla ilgileniyorum. Gün boyu değiştirdiğim bez ve kıyafet sayısının haddi hesabı yok. Dün ilk defa iki bebekle dışarı çıkmaya cesaret ettim. Birini Kanguru ya koydum diğeri koşturup duruyor el tutmuyor. Kendime gelince doğumdan önce kuaföre gittim saçlarımı kestirdim ombre yaptırdım(doğuma iki gün vardı). Bana iyi geldi motive oldum. Her zorlukla birlikte bi kolaylık vardır. Şimdi tek korkum çocuklarım hızlı büyüyor ve ben bi daha bu günlere geri dönemeyeceğim. Doyasıya öpüp koklayıp hergünlerine nerdeyse fotoğraf çekiyorum😊💓