Bir oğlum var iki aydan sonra hep yanımda yatırdım şuan bir yasinda halada yanımda geceleri gelip kucağıma girer öyle uyur onun mis kokusunu koklar öperim çok seviyorum onunla uyumayı odasını hiç ayiramam gibi geliyor ama ayırmam da lazım çünkü özgüven eksikliği yapıyormuş bir de çok bağımlı bir kişilik olsun istemem. Odasını ayirsam yine gider onun odasında uyurum acaba gece korkar mı bişey olur mu içim içimi yer. Bir de ben hep oğluma sen benim nefesimsin,yaşama sebebimsin falan derim bir arkadas post paylaşmış böyle olması yanlismis farkında olmadan kötü mü yaptım naptim. Ama her annenin böyle olduğunu düşünüyorum ben.