Merhabalar benim gibi olan bir çok kadın olduğunu biliyorum detaylara girmeden anlatayım bebek doğduğu anda bende yabancılaşma hissizleşme ve bebeği kabullenmeme durumu başladı çok yoğun şekilde. Bebeğimi sevmediğimi düşünüyordum görmek istemiyordum hayatım bitti diyordum keşke olmasaydı diyorum bu duygular için kimseyi dışlamaya gerek yok olabiliyor ve inanın insanın elinde değil. Çok direndim 9. Aya kadar doktora gitmedim ama geçmedi en son doktora gittim durumumu anlattım doktor emzirirken kullanacağım bit ilaç başladı düşük doz beni hayattan koparmadı hatta enerjim yükseldi. Neyse tedavinin 4 ay süreceğini söyledi. Şu an kızımla çok mutluyum çok seviyorum onunla vakit geçirmek harika. Hayattan zevk almaya başladım. Doktora gitmek isteyip gidemeyenler için öneri olsun .