Pares 22 aylık. Son 3 aydır pütürlü yiyoruz. Oda artık delirdim yani. Her yere yemek taşı, hergün ne pişircem derdi, kısıtlı verdiğim şeyler dışında başka alternatif olmaması. Blendırı kaldırdım. Rendeleyerek yaptım çorbalarını. İlk kaşıkda öğürdü, ağladı, istemedi. Zorlamadım. 3-4 saat sonra verdim yine aynı. Yine kaldırdım. O gün başka bişey vermedim aç kaldı resmen. Ertesi gün aynı çorbayı teklif ettim yine öğürdü. Bekledim biraz tekrar verdim bu sefer açtı ağzını ve öğürerekde olsa yutmayı başardı. Bir kaç kaşıkdan sonra öğürmeyi bırakdı. Özellikle akşama kadar aynı yemeği verdim ki iyice alışsın diye. Ertesi gün makarna denedim öğürdü yine. Tekrar dene derken onada alıştı. 3 gün içinde alıştı. Ve benim aylarca deneyip, okumadığım yazı, izlemediğim video kalmamışken, gitmediğim doktorlar kalmamışken nerdeyse 1 seneden fazla uğraştığım pütürlü savaşını 3 günde kabullendirdim. Burda aslında benlik bişey yok doktorumuz hep derdi ki kendini hazır hissetmiyor zorlama illaki bi gün yicek etrafında büyüyüpde pütürlü yemiyen çocuk varmı diye derdi hep. Gerçekden öleymiş hazır olunca bi iki diretmeden sonra başardık. Şuan makarna, kıymalı sebzeli bulgur pilavı, mısırlı pilav, biber dolması gibi şeyleri yiyor. Her çorbası artık rendeleyerek yada minik minik doğrayarak yapıyorum. 3 aydır nerdeyse hayatımızda blendır yok.