gerçekten bu satırları ağlayarak yazıyorum çünkü artık dayancak gücüm kalmadı. Emzirmek en büyük hayalim ve isteğimdi ama cocuğum burnumdan getiriyor. Elini ağzına sokuyor aç olduğunu biliyorum emmek istiyor, göğsümü verdiğim an bas bas bağırıp itiyor kendini. Yada 1-2 çekip bırakıyor bağırarak. Bazen onu doyurmam 4 saati bulabiliyor kademe kademe emzirdiğim için. Artık ÇOK yoruldum. Emzirmek bukadar zor ve işkence gibi olmamalıydı. Bana artık hiç bir şekilde iyi gelmiyor oysa çok isterdim benimde cocuğum aç olduğunda emsin güzel güzel doyursun karnını. Sütüm var yeterince ama düzgün emen bi cocuğum yok artık çok yoruldum. Ayakta, yatarak uzanarak her türlü herşeyi deniyorum resmen 40 takla atıyorum karnını doyurmak için