Smyrnaasimrani ben evlatlık bir cocuk olarak yazayım o halde. Ben annemle babamın 3. Çocuğuyum. Annemin abisinin çocuğu olmuyor diye anneneanneler dedeler araya girmiş yalvar yakar abisine evlatlık vermişler beni. Daha doğduğumda emzirmemis bile beni hemen onlara verilmiştir. Yani dayım ve yengemi 12 yaşıma kadar öz annem babam bilişim. Ama öz annem babam hic bırakmamış beni. Mesela bir veli toplantısı olurdu dördü birden gelirdi toplantıya oyle bir durum. Ama buna rağmen öğrendiğimde çok zor zamanlar yaşadım çok zor affettim onları. Ama yine de bilmemek bilmekten daha kötü olurdu diye düşündüm hep. Ama şöyle bir durum var benim dayım ve yengemin hic evladı yoktu ve birgunden bir güne evlatlık olduğumu hissetmedim. Annemin bana yaptığı emeği ölsem ödeyemem bir dogurmamimis yani bugün öz annenin yapacağından çok daha fazlasını yaptı benim için asla hakkını ödeyemem. Ama sizde durum farklı bir evladınız var. Cok ince bir çizgi çok hassas bir konu. Bir an bile olsa kendi öz evladımızı kayirirsaniz o çocuğun ruhunda öyle derin yaralar açarsınız ki asla kapanmaz. Ben bu yaşımda hala bir ablam bir abim var niye beni verdin diye sorguluyorum. O nedenle kendinize güveniniz tamsa asla ayırt etmem hatta yeri gelir ona daha şefkatli olurum diyorsanız bu işe girin. Sevabı çok büyük Ama hakkını verirseniz. Zaten hayata bir sıfır yenik başlamış annesiz kalkmış doğar doğmaz hayatta. Birde böyle bir durumdan yanmasın yavrunun cani. Onun dışında bu konuda kendinizden sonuna kadar eminseniz evlat edinme sürecinde prosedür ne ise eksiksiz yapın. Yasal yollarla yapmazsanız insanlar ne yapar bilemezsiniz ki 3 5 yıl sonra gelip babası almak istese elinizden hukuk önünde hiçbir hakkınız olmaz çünkü keza mahkeme yoluyla üzerinize almazsanız sizin hiçbir hakkınızdan mirasinizdan v.s. yararlanamaz. Ama dediğim gibi en önemlisi evladinizdan ayırmadan buyutebilecek misin. Bu konuda emin değilseniz yardım edin bir çaresi bulunana kadar ne olacak çok büyük sevap Ama evlatlık isine girmeyin derim. İnsanız kendi öz evladımızı daha çok sevmeniz kadar dogalda bir durum yok ayrıca. Cok büyük yürek işi ayirmamak onu, herkes yapamayabilir ve bu sizi kotu biri yapmaz. Ama lütfen içinizde küçücük bir şüphe dahi varsa hic girmeyin o topa. En azından evladı olmayan biri olursa birde kardeşler arası öz üvey çatışması yaşamaz cocuk. Ama derseniz ki ben öz üvey asla ayırmam yüce Rabbim bilir tabi ama cennetlik Sevap islersiniz. Kendinizi iyice tartin iyice düşünün lütfen. Sevgiler…