En korktuğum şey başıma geldi. Bebeğim 5 buçuk aylık. Dün akşam yemeğinden sonra ayağımda sallayarak uyuttum reflü yatağında. Sonra öylece kanepenin üzerine koyup üstünü örttüm. Kanepenin yarısı diğer kanepeye yaslanıyordu düşmesin diye. Ben de yan odaya süt sağmaya gittim ses çıkar uyanmasın diye. Eşim de ordaydı. 20 dk geçti geçmedi ufaktan ağlama sesi duydum. Normalde gündüzleri böyle olduğunda hemen gidiyorum yanına. Elimde işim var sen git demeye kalmadı eşime. Ağlama sesi daha yüksek daha derinden… uçarak gittik resmen. Yerde yüzükoyun bulduk. Elim ayağım boşaldı. Bir de ilk bebeğim. Hemen kucağımıza aldık çok ağlamadı sustu. Vücudunu kontrol ettim sıkıntı yoktu. El göz koordinasyonu, işitmesi de iyiydi çok şükür. Pandemiden dolayı acile gitmeye korktuk. Birkaç saat uyutmadım takip ettim neşeliydi gülüyordu oynuyordu. Burda okuduğum posttaki belirtiler yoktu şükür Allah’ıma. Ağlaya ağlaya sabahı ettim. Ertesi gün Gayet iyi her zamanki gibiydik. Sadece öğle uykusundan uyanırken başını istemsizce sağa sola salladığını fark ettim. Gözleri açık bana bakıyor. Hayır derken sallarız ya sağa sola. Onun gibi ya da bir tık fazlası. İçim içimi kemiriyor. Vicdanım asla rahatlamayacak. O görüntü aklımdan çıkmıyor. Böyle bir şey başına gelen var mı?