Prensesannesiiiiii 40 gunluk oglum, dun ilk kez yalniz kaldik tamamen. Bugun esim ise giderken stresten midem bulandi, nasil bakicam diye dertlere dustum. Annelik duygusu gelmedi diyemem, cok seviyorum oglumu. Ama yalniz bakmak cok zor uykuya hatta wcye gitmeye hasretim. Aksam yemegi yiyemedim açım. İnsan hayatinin eskisi gibi olmayacagini, cok yorulacagini kabullenemiyor gozu korkuyor. Ayrica dogum da kolay iş degil, dogum sonrasi psikolojiyi atlatmak da bir olay. Zaman her seyin ilaci diyorum…