Merhaba canım anneler,kızım doğduğu günden itibaren gece gündüz demeden sürekli emiyordu.Bu süreç beni çok yıpratmış olsada hem kıyamıyor hem de uykuya dalmasını nasıl alıştıracağım diye dert ediniyordum.Ama bu süreçte anladım ki çocuklarımız çok güçlü ve herseye kolayca adapte olabiliyorlar.Gelgelelim belki bu konuda çekinceleri olan anneler varsa diye yazma ihtiyacı hissettim.Bundan 2 ay önce kızıma hergün annecim çok emiyorsun biraz bekle yoksa acır demeye başladım.Ama emzirmede hiç bir değişikliğimiz yoktu ta ki 2 haftaya kadar.Artık bende kendimi hazır hissettiğimde (gece uykumuz tamamen emme den dolayı bitmişti,meme de uyuyor agzından çıktıgı gibi tüm apartmanı ayağa dikiyordu) tiksindirmeden sevgiyle bıraktırmak istediğim için bant yapıştırdım ve hadi gel em ama cok emdiğin için acımış dedim.Gelip baktı yok deyip kapattı.yarım saat sonra tekrar açtı ve yine aynı şekilde istemedi.Hasta oldu dediğim için sevdi ve beni sık sık öptü.🌸 ama birden kesme niyetim olmadığı için ve bana güvenmesini saglamak için ben sana iyileşince söylicem gelip emiceksin dedim ve oyle deoldu.kendime de süreci kolaylaştırmak için tüm gün emen kızım sadece uyumadan önce yani 2 kez emdi.bir hafta sonunda artık tamamen kesmeye hazırdım.Ve hiç iyileşti demedim ve yorulana kadar oynadım.Elhamdulillah şuan tüm gece uyuyoruz .yememiz düzeldi ve uykularımız düzene girdiği için daha neşeli bir çocuk oldu.Yani anneler lütfen çocukları tiksindirmeden sevgiyle ayırın.çünkü 2 yıl boyunca cok güzel bir bağ kurdugu arkadaşı biran da gözünde canavar oluyor ve bu da tranvaya sebep oluyor.umarım bu süreçte olan annelere ilham olur.sevgilerle.