Bebeğim 12 aylık. Çok düşkün ve her küçük ayrıntısıyla ilgilenen, ağlamaması için elinden geleni yapmaya çalışan, hem ev işlerine yetişip hem onu üzmemeye çalışan bir anneyim.(Biliyorum ki çoğu anne böyle💕)Kendim çok duygusalım, çocuklara bağırılmasından, el kaldırılmasından aşırı rahatsız olur haberlerde bile görsem ağlarım. FAKAT unutma ki biz de insanız, onu dünyada senden daha çok kim sevebilir? Lütfen kendine kızma! Bazen insan okadar doluyor ki bağırabiliyor, hafifçe kulağını çekiyor vs. Bunlar olan ve olacak şeylerdir. Bu kadar naif tavır için kendini üzme.