Marjinal_Anne2 benim kızım da öyleydi inanılmaz hevesliydi yürümeye. Biryerden tutunup kalktığı anda atardı kendini boşluğa yürümek için 😂 çok cesaretliydi. Düştükçe normal karşıladım olumlu olumsuz tepki vermedim o yüzden ağlamadı ve cesareti hiç kırılmadı. 11 aylıkken de yürüdü. Kızımın kuzeni de tam tersine çok garanticidir. Kendini sağlama almadan hayatta adımını atmazdı. O daha geç yürüdü. Yani demem o ki her çocuk bireysel ve kendine özel, ben nörolojik bir sıkıntı olduğunu düşünmüyorum ama iyi bir gözlemcilik sizin elinizde. Heyecandan yapıyorsa ve bu işten zevk alıyorsa sıkıntı yoktur diye düşünüyorum :)