Kirrpapatyasi ön yargı değil bu ama bağırmayan anne diye de bir görüntü oluşturmak hoş değil bence. Bende bazen bağırıyorum oğluma hatta bazen vurmamak için resmen bir yerimi yırtıyorum yani. Yoksa ya vuracağım ya da başka bir şey olacak. Ki zaten bağırsam da oğlumun beni pek taktığı söylenemez. 22 aylık bir oğlan ve hem huysuz hemde hareketli maşallah. Diyeceğim o ki ben bağırmayan anne diye bir kavram türedi ve diğer istemeden de olsa bağıran anneler üzülüyor, bu kitap daha çok üzüyor. Ha belki birilerine bir şeyler katabilir ama bana katabileceğini düşünmüyorum. Ceza vermenin de doğru olduğunu sanmıyorum, disiplinin evde uygulanmasını da özgür alanı orada