Ceylanceylin çok merak ettim ne durumda oğlunuz? Benim de kızım 3 yaşında. Zaten hep ağlaktı be pamdemiden kaynaklı ne anneanne ne bababnne doğru dürüst görmedi. 2,5 yaşındayken ikimci benek için birlikte ailemin yanına gittik. 3 ay kadar kaldık yanlarında. Hem dedim kızıma da iyi olur. Anneanne dede dayı beraber vakit geçirir alışır. Yaz dönemi denize gider havuza parka bahçeye giderler ama yok 3 ayda kızım ne anneme ne babama ne de kardeşime ısındı. Varsa yoksa ben. Bir çocuk hiç mi anneannesiyle bi parka gidim markete gidim demez. Demedi, istemedi de götürdüklerinde. 3 ayı resmen zindan etti. Kardeşi doğdu, 3 gün hastanede kaldık babasıyla o da annemlerle kaldı 3 gün aralıksız ağlamış. Ne parka ne markete ne havuza gitmemiş. Sonra evimize döndük yine ağlamalı ama anlayış gösteriyoruz kardeş oldu diye. Kardeşle de emzirme hariç hiç ilgilenmedim. Ya annemde ya da bakıcımız var onda duruyor ben hep biyükle ilgilemiyorum. Başbaşa ğarka götürüyorum, yemek yemeye götürüyorum oyun alanına götürüyorum ama günün sonunda yine aynı. Herşeye ağlıyor. Son iki haftadır iyice çıldırma noltasına geldi. Kreşe gitmicem diyor, tamam gitme diyorum ama evde teyze(bakıcı) ile de kalmicam diyor. Ama alternatif yok yani bende işe gitmek zorundayım. Kıyamet koparıyor. Ben gidiyorum aynı şekilde ağlamaya devam ediyor bütün gün mız mız dolanıyor. Ve ben büyük kızım 8 aylıktan beri çalışıyorum hiç böyle bişey yaşamadım. Teyzesini çok severdi, bana çoğu zaman sofradan bye bye derdi. İşe gitmem umrunda olmazdı. Bu iki haftadır resmen içine bişey kaçmış gibi davranıyor. Her seferinde yumuşak yaklaşıyırum, tamamtaylım ötle ama böyle ama diyorum. Vurmaya başlıyor. Sakin ol canım bak knuşalım diyorum hala devam ediyor. Tepiniyor. Soyunuyot bide yeni adet. Valla bende sabrediyorum ama artık takatim kalmıyor yani. Düzeleceğine her geçen gün kötüye gidiyor. Psikologa da gittim şöyle böyle yap dedi, yaptım ama en ufak bi olumlu düzelme yok. Artık gerçekten ne yapacağım bilemiyorum. Kardeşine de zarar verecek diye korkuyorum.