Herkese merhaba, hayatımın en kötü zamanını yaşıyorum desem yeridir. 17 Şubat’ta doğum yaptım. Ve 3 gün şu yaşadığım 3 gün bana zehir oldu. İlk çocuğum. Çok tecrübesizim. Hamileliğimde tek odaklandığım şey doğum yapmaktı. Sabah akşam bunu araştırıyordum. Ama şu 3 gün doğumdan daha da zor. Dikişlerim, hemoroidim, meme ucu yaramın yanında bebeğim beni emmiyor. Ne zaman meme vermeye çalışsam ağlamaya başlıyor. İlk gün sütüm gelmedi. Şırıngayla mama verdik. Aslında beni emiyordu doğar doğmaz ancak sütüm yoktu. Hastaneden çıktıktan sonra da pek gelmedi. Bu sefer yine şırıngaya devam ettik. Ya da ben hep sağmaya çalıştım. Sağdığımı da biberona koyup verdim. Şimdi yine sağıyorum. Günde 2 kez 120 ml ancak çıkıyor. Ve meme ucum inanılmaz yara oldu. Acıdan sağmak bile istemiyorum. Ama zorluyorum kendimi. Oturup kalkmak, tuvalet bile inanılmaz zor. Üstüne bugün bebeğimin kontrolü vardı. Sarılığı var. 16 çıkmış değeri. Doktor memeye devam mama da verelim diyor. Ancak emziremiyorum beni tutmuyor. Ten tene temas yapmak istedim onda da tutmadı. En azından sağdığım sütü ten tene temasla vereyim istedim sütü de kustu. Bu çocuk beni resmen sevmiyor. Ben bu çocuğa yetemiyorum. Sürekli ağlıyorum. Bakamayacağım herhalde. Ne yapsam başaramıyorum. Annelikte hiç başarılı değilim.