O kadar çok yorgunum ki.Kafam durmuş sanki. Çıkılmaz bir yoldayım. Sadece kızım için ayakta duruyorum. Bunları yazarken bile hıçkıra hıçkıra ağlıyorum. 2 yıllık evliyim ve hayatım zindan gibi desem inanır mısınız ? Anneme ve kızkardeşime dert yanamıyorum hastalar. Onların üzülmelerini istemiyorum. İçime atıyorum hep.Bazen düşünüyorum da yoldan geçen birini tutup içimi döksem de rahatlayabilsem diyorum. Öyle yaparsam da deli derler. Bilmiyorum napacağımı. Çevreyi görüyorum mutlu huzurlular yada bana öyle geliyor. Asla kıskanmam ama sadece imrenirim. Benim neyim eksik diye? Aynı yastığa baş koyduğum adama dert yanamam. Çünkü herşeyimizi annesiyle paylaşan biri. Ailesi ise beni her zaman eksik gören,her zaman benden beklentileri yuksek olan birileri. Hemen hemen her zaman avukatlik burosundan arama gelir icralik olacaksiniz diye.Beyni yok fikri olan kizimin babasinin bitmek bilmeyen turkcell borcu yuzunden.(Bu arada 1 cift bilezigim bu borc icin satildi) Bekarken yasamadigim seyleri evlendikten sonra yasadim.Hamileydim aşeremiyodum issizdi alamazdi diye,kışın dogalgazim kesildi,elektrigim kesildi,bazen oldu evde ekmek yaptim hamile halimle.Ama hic offlamadim sabirli da degilimdir aslinda demekki rabbim o dayanma gücünü veriyomus.Kizim 8 aylik dün dogalgazimiz kesildi korkuyorum hasta olacak diye.Elektrikli sobayla yetiniyorum.Kizim sansi yok annesi gibi çok uzuluyorum.😭Neyse Sabahta icra mesajiyla uyandim sinirlerim alt ust oldu ustune bide kizim durmuyor agliyor hep tam delirdim. Kendisine sorunca da yanlis gelmistir o mesaj odedim ben diyor.Delirmek uzereyim resmen.Bi tek bilezigim ve gerdaklik setim kaldi onu da ister yuzsuz gibi.Bi kizim var onun gelecegini dusunmek zorundayim ben.Oncekilerini de vermiyodum ahlaksiz ailesi babami arayip kiziniz bilezigini vermiyo diye sikayet etmislerdi beni babama.Annemlerde de huzur birakmadi allahin cezalari.Aziz mubarek aydayiz rabbime havale ediyorum ben onlari.Siz olsaydiniz napardiniz?(K.bakmayin uzun oldu yazdiklarim)