Sevgili günlük; bugün yine mendebur bir surat ve bezmiş bir halle uyandım. Evet evet, yine. Ayzaya kahvaltı hazırladım. Her şeyi yere attı. İçime içime ağlayarak temizledim. “Hahahha aferin benim kızıma hehheeh” diye yalandan güldüm alınmasın diye. Sonra balkondaki bisikleti görüp binmek için ağladı. “Evladım pis o pis. Toz olmuş üzerine yağmur yağmış çamur olmuş.” Dedim. Ayza da bana dönüp “piş anneşim” dedi. Pismişim ben….