Yine faydalı oldugunu düşündüğüm bir yazı ile geldim.
"Yaptıgı etkinliklerde sürekli engellerle karşılaşması, çocugun zihninde özgüvenini zedeler ve başladığı işi bitirmr kabiliyetini köreltir. Çocuk bir işi tamamlamaya çalışırken devamlı müdahale görürse başarması için gereken cesaret, tutarlılık ve kararlılığı kaybeder.
Daha sonraki yıllarda bu çocuk istikrarsızlıkla suçlanacak, daha kararlı olması istenecek ve daha azimli olması beklenecektir. Bu kusurlar belli çocukların karakteri olarak kabul edilir. Ancak değildir. Bu özellikler erken çocukluk döneminde yapılan müdahalelerin sonucudur.
Özellikle sağlıklı ve fiziksel olarak zinde çocukların sürekli hareket etme eğilimi vardır. Yapabileceği döngüsel işlere teşvik edilmeyen ortamda, her giriştiği eylemde engelle karşılaşan çocuk, kişiliğinden amaçlı bir soma ulaşma alışkanlığı oluşturamaz. Cesareti kırılır ve özgüvenini zedelenir.
Sonraki dönemlerde ihmal edilen ve baskılanan o güçlü ve sağlıklı çocuk okula başlayınca yetişkinler ona bakıp “işe başlıyor ama bitiremiyor. Hemen başka bir şeye yöneliyor” derler. Halbuki çocugu suçlayamayız. Çocugun belli işleri ve döngüsel etkinlikleri tamamlayabilmesi için doğanın ona bahşettiği itici güç ve dürtüler bastırılmıştır. Kusurlar bunun sonucudur
Çocuk şöyle düşünür “eğer bir iş yapmaya başlarsam, birş beni durduracak. o zaman yapmayayım. Bu bilinçaltını etkiler ve bunun sonucunda dikkatsizlik, cesaretsizlik, kararsızlık gibi özellikler gelişir”
Çocugunuz Hakkında Bilmeniz Gerekenler - M. Montessori