Şuan 5 yasinda ikiz oğlan çocuklarım ve 1 aylık oğlan çocuğum var..birsuru kitap okudum ama kitaplar nedense şunları yapmayın tavsiyesinde bulunuyor malesef ne yapacağımız konusunda net bir bilgi yok.ben zaten ne yapmamam gerektiğini bilıyorum ne yapmam gerektiğini bilemiyorum olaylar karsisinda…mesela bağırmayan anneler kitabı.cok bağıran bir anne olarak okudum ama malesef icraata dönüşmüyor..ikizlerle konuşuyorum anlatıyorum bazen cezalar veriyorum alttan almaya çalışıyorum ama olmuyor.bi türlü sözümü dinletemiyorum oyle yapma oglum boyle yap diyorum yok tam tersini yapıyorlar. hatta babalarinida dinlemiyorlar.. sonra adamla kavga ediyoruz sen bunları benim elime bırak ben nasıl döve dove yola getiricem dovmuyoruzda oyuzden boyleler diyor.aslinda cocukalrina karşı çok ilgili bir baba ama çocuklar gerçekten insanın sınır hucrelerini bitiriyor yaptikalriyla.bende bağırarak o sınırı atıyorum sanırım.sonrada pişman oluyor insan kızıyor bağırıyor diye…zaten çok hareketliler hadi onu geçtik birbirleriyle okadar çok kavga ediyorlarki tekme tokat canları yanmıyor sanki..sofraya oturuyoruz aynı şeyler bağrış gürültü yemek yemeğe calisiyrouz sofrada.hatta onların yemek yemesi bir iskence. Zorla yiyiyorlar.valla saysam daha okadar çok şey var ki..inanın ne yapacagimi edeceğini bilemez durumdayım.
