İki kızım var biri 9, diğeri 2 yaşında. Bir çok anne gibi evlatlarım için ölürüm o derece düşkünüm onlara.. ikisinin arasında 7 yaş var yıllarca 2. Çocuğu düşünmüyor musun diyenler sanki bana küfür ediyor gibi geldi çünkü ilk kızım çok huysuzdu ne gecesi ne gündüzü vardı. Kolikti, aşırı gazlıydı, çok ağlardı.. doğunca tabiri caizse anamdan emdiğim süt burnumdan geldi, dünyanın kaç bucak olduğunu gösterdi bana sağolsun. Geceleri 10 kez kalktığını bilirim, 2 de uyurdu zaten ve ben sabah 7 de okula giderdim çoğu zaman zombi gibi.. her neyse konuya geleyim, tüm stresimi geceleri onu emzirmeye kalktığımda çikolata, muz, bisküvi vs yani çoğunlukla karbonhidrat ya da çikolata yiyerek atmaya çalıştım. Çocuk 2 yaşına geldi, uykuları düzeldi ama tam 9 yıldır ben hala ( 2. Çocuğum da onu hiç aratmadı sağolsun, korkma 2. Ler iyi olur, yormaz seni vs diyen herkesi yanıltarak ve bebek görmeye gelen herkesin ‘ Allah yardımcın olsun’ diyerek evden ayrılması..) çocuklar uyusa bile sanki biyolojik bir saatim var gibi, alarm kurmuşum gibi her iki saate bir uyanıp hala çikolata yiyorum. Alma dediler, almadım ama gece uyandım madde bağımlısı gibi evi talan ettim bir parça çikolata bulurum diye😒 sanki ev başkasının gibi sitem ettim, bu ne biçim ev hiç bir şey yok diye. Halbuki olmayan tek şey o an çikolata idi. ( Nutella, bar çikolata, damla çikolata, Biskrem hiç farketmiyor) doğal olarak kilo aldım 1.70 boyum var 53 kg idim evlenirken. Gel zaman git zaman 90 I buldum. Ünv yıllarımdan arkadaşlarım görse tanımaz yani o derece. Ha boyum olduğu için dev gibi durmuyorum ama o eski güzelliğim de gitti gibi bir şey. Durduramıyorum kendimi. Bi uzmana mı danışsam ne yapsam bilmiyorum, ilaç mı verir, uyku ilacı mı verir hani sabaha kadar hiç uyanmayım diye? Offfff kime anlatsam aman sen de yeme diyor çok basit geliyor, ama ben mutfağın kapısını bile kilitleyip uyumayı denedim.,uyumadan önce yeminler ettim. Haliyle uyku düzenim de sağlığım da bozuluyor. Benim gibi olan var mı? Ya da bana bi güzel akıl verecek olan?
Olmadı, olmuyor😢