2 aylık oğlum ve 25 aylık bir kızım var. İkinci bebegim isteyerek oldu. Birlikte büyüsünler beraber oynasınlar düşüncesiyle tabi. Gel gelelim işin içine girince cok zormus gercekten. Oğlum kolik bir bebek. Kızım ise oyun zamanında ve sürekli bizden oyun istiyo. Oğlumdan fırsat bulduğum bes dakikayı bile kızımla geciriyorum. Oğlum aglayınca ben de mecburen yanına gidiyorum kızımı bırakıp. O da arkamdan bazen aglıyo bazen ağlamadan üzüntüsünü bi şekilde gösteriyo. Ve bu durum benim içimi parcalıyo. Hatta bazen kendimi sucluyorum kızıma haksızlık yaptıgımı düşünüp. Ben de hepsiyle beraber oturuyo ağlyorum cogu zaman.. ikisini ihmal etmemek için çırpındıkça cırpınıyorum. Ve ben artık yorgunluktan bitap düşmüş oluyorum. Belki oğlum bu kadar gazlı bir bebek olmasaydı daha kolay olurdu sanırım kimbilir. Battaniyede sallayarak susan bir bebege sahibim cünkü. O yüzden dinlenmek uyku desen sıfır. Benim gibi olanlar var mı varsa nolur bana teselli verin. Nasıl basa cıkıyosunuz ikisiyle beraber