Kozaannesi bunu tahmin etmek zor değil. şimdi ki anneler-kendim de öyle - bebeğin üç saniye ağlamasına dayanamaz koşarız yanına(olması gerektiği gibi) , herşeyiyle en detayına kadar düşünüp en iyisini yapmaya çalışırız ( olması gerektiği gibi ) , bebeğimizin koklanmaya, kucaklanmaya ,ilgilenilmeye ihtiyacı var biliriz ve ona göre davranırız (olması gerektiği gibi) , ev işleri de dahil diğer her şeyin bebeğimizden önemli olmadığını biliriz (olması gerektiği gibi) , imkanlar çok geniş , her şey ellerimizin altında. eskiler tarlada, orada , burada çalışırken aman bebeğim ağlıyor diye koşturmuşlar mı ? sanmıyorum. öncelik karın doyurmak, evin ihtiyaçlarını karşılamak olmuştur. ( bu örnekler çoğaltılabilir) .. eskiden bebeklerin ilgilenilmediği için “ öğrenilmiş çaresizlikten” daha sessiz sedasız olmaları çok normal.