Bebeğim 58 günlük. İlk günden beri sütüm az, bir türlü arttıramadım. Bebeğim de öyle hevesli ki emmeye… Sütüm damla damla geliyor, sanırım akış da az ki bebeğim 1 saat de memede kalsa doymuyor. İlk günler mama hayatta verdirmezken artık mamayla doyuyor, anne sütünü de takviye alıyor. Sağmaktan, süt artsın diye sürekli bir şeyler yemekten çok ama çok yoruldum. İlk emzir sonra mama ver diyorlar. Gecenin bir vakti emzirdikten sonra bebeğimi doymadığı için bırakamıyorum çünkü ağlıyor. Mamayı hazırlaması için hep birilerine muhtacım. Bu beni ayrıca strese sokuyor. Sadece bebeğimi doyuracak kadar sütüm olsun isterdim ama bu da rızık meselesi demek ki. Rabbim vermeyince, vermiyor. Emdikçe artar benim için bir yalan. Emiyor, ben pompayla üstüne sağıyorum.. Olmayınca olmuyor… Keşke bebeğimin yemek saatlerini stresle değil, heyecanla bekleyebilseydim… Sadece içimi dökmek istedim. Emzirmenin bu kadar zor olacağını hiç tahmin etmemiştim.