Benim kızım da çok zor uyum sağladı 1 ailelerimizden uzak kimsesiz yaşadık, gelenimiz gidenimiz olmazdı pek, eşimde gider kızımla kalırdık sonra ailemin bulunduğu şehire taşındım ama kızım o kadar zor alıştı ki evden çıkmaya birine gitmeye korkar oldum morarana kadar ağlıyordu, evde gayet güzel yiyen bebe bi yere gidince bırakın yemeği emmiyordu bile sakinleşmek için, bi abime alışsa öbüründen ağlıyordu kızıma ismiyle seslenseler basardı katıla katıla ağlamayı, 2 yaşına girecek hala uzun süre evden çıkıp kimseye gidip gelmezsek unutuyor herkesi başa sarıyoruz kapı çaldığında bile çığlık atan bir çocuk alışamıyor yani