Anneler merhaba 4 yıllık evliyim.Eşimle 10.yılımız birlikteliğimizin.Hikayen biraz uzun derdimi dökmek istiyorum.1 ay önce sezeryan ile doğum yaptım.Hamileliğim son ayıma kadar mükemmeldi son ayımda eşim bunalımdaydı maddi ve manevi olarak daraldı kendi babası olmadıgı için babalık görmediği için de bunu yaşamış olabilir.Eve geç geliyor geldiğinde de konuştuğumuz da ağlıyordu korkuyorum,nasıl yapıcaz kendimi toparlamam lazım nasıl baba olacagım diyordu.Doğumdan sonra düzeldi şükürler olsun bana cesaret veriyor başaracağız herşey güzel olacak diyor bu kez ben problemliyim.Başka şehirde yaşıyorduk doğum için ailelerin yanına memlekete gelmiştik 2 aydır kendi evimizden uzağız özel hayatımız olmadı .Eşim doğumdan 10 gün sonra evimize geri döndü çalışmak için.Ben annemlerde kalıyorum 40 ım çıkınca eşimin yanına evimize döneceğim.Anlayacagınız 2 aydır eşimle başbaşa kalamıyoruz bebeğimizle 3 müz olamıyoruz,Özelimiz yok .En kötüsü de kim ne düşünür bilmiyorum ama eşimin google hesap geçmişinde farklı videolar izlediğini gördüm.Bu konuda tepki verip vermemkte kararsız kaldım sustum.Ne düşüneceğimi bilemiyorum kendimi çok yetersiz hissediyorum.Artık ona güzel ,çekici gelmemekten hiçbirşeyin eskisi gibi olamamasından korkuyorum.Fiziksel olarak çok değişmedim göbeğim çatlağım kalmadı .Psikolojim allak bullak .Bebeğime ve eşime yeterli olamamktan korkuyorum