Çok üzgünüm gözlerim şişti ağlamaktan dertleşicek kimsem yok sizden başka çok yorgunum eşimden yıldım artık annemle babam gelsin dedi daha Ağustosta yıllık izin alıp görüştük gittik kaldı lanet patavatsız bir Kayınvalidem var bende çok yorgunum misafir kaldırıcak psikolojim yok dedim annemin babamın evi kirayı ben ödüyorum istemiyorsan gidersin dedi ağladım zırladım beni ailesi için kırmasına sonra sıkıldım amcamlara gidip bir gece kalıp döneyim dedim tamam dedi bıraktı kızımın eşyalarını aldım kendime bir gece kalıcam diye eşofmanla geldim geldikten sonra mesaj attım bizsiz ev nasıl diye kafam rahat mutluyum dedi bi daha üzdü beni sonra ertesi gün gelicek Alıcak sanıyorum pat bir mesaj benim annemleri istemiyorsun onlar benim başımın tacı onlar gelicek döndüklerinde eve gelme konusunu konuşuruz yazmış hangisine üzüleyim ki annesi babası için beni çocuğunu evden gönderdiğine mi bu kadar mu değersizdirm annesi defalarca laf etti ağzını açıp tek kelime etmedi beni savunucak çok mutsuzum beni asıl üzen hayatından çok memnun düzelsin diye bir çabası yok bende gitmek istemiyorum ama babamın yanında iyi değil üvey annem surat yapıyor ne yapacam bilmiyorum çocukla rahat edemiyorum