Kızlar bende doğum sonrası depresyonda değil ama böyle aşırı derecede paniğe yakalandım. O panik hallerinde yaşadığım streslerden dolayı yaşam kalitem aşırı düştü. Benim stresim bebeğime birinin dokunması anında başlıyordu biraz biraz yendim ama hala geçmiş değil. Eşimden bile sakındım oğlumu. Ailelerimizin sevmesi kucaklarına alması beni aşırı rahatsız ediyordu ve nasıl gerildiğimi nasıl bi panik yaşadığımı anlatamam. Eşimin tarafı bu hallerime çocuğunu esirgiyo dediler ama asla değil bu bi hastalık. Çünkü ben çocuğumu birine verip tuvalete bile gitmedim saatlerce afedersiniz çişimi tuttum. Şu aralar daha iyiyim. Arkadaşımın kucağına verebiliyorum ama gözümü ayıramıyorum. Diğer odaya bişey almaya gidemiyorum. Aşırı derecede yıprandım