Tomi bebeğimiz doğdu hastaneden getirdik, kedimiz karşıladı bizi evde o gün bugündür beraberler şu amda 5 aylık beneğim. Anne karnındayken hep karnıma yatardı kedim, sadece benim karnıma yatmak isterdi eşime hiç gitmezdi çok düşkğn olmasına rağmen. Zaten ordan hissediyorlar hayvanlar, doğada hamile dişiyi kokularından tanıyorlar çünkü. Bebeğin odasında yattı hep, yatağında, ana kucağında. Sonra hastaneden geldikten sonra babynestte yanına kıvrılıverdi. Sanki hep tanıyormuş gibi. Tabii biz her an tetikteyiz, geceleri bebek odasında uyuyor kapısını kapatıyoruz fln. Hep gözetimde ama hiç negatif bir tepkiyle karşılaşmsdık henüz. Yakınlaşıyor kokluyor gidiyor. Bebek benim kucağımda uyurken, oda yanımıza sıkışıyor yatıyor. Biz hiç ayırmadık, hep birliktelerdi. Ama şöyle de bir şey var, mesela yeğenimden ve arkadsşlarımın bebeklerinden kaçıyor, bebekler çığlık attığında ses çıkardığında bir anda evin diğer ucuna kaçıyor:) Ama sanki bizim bebeğimizin evin daimi üyesi olduğunu biliyor. Kedinin tırnaklarını sık sık kesiyoruz, tüylerini tarıyoruz, aşıları zaten muntazam gidiyordu, onları eksik etmiyoruz, sadece gece yatarken bebeğin odasında bırakmıyoruz, onun haricinde ekstra bir şey yapmıyoruz, kedimiz kendiliğinden evin yeni ritmine ayak uydurdu.