Bebeğim 3 buçuk aylık. Bugün aynı apartmanda oturduğumuz kuzenim Denizi getirsene biraz özledik dedi. Götürdüm sen biraz ilgilende Denizin çamaşırı kalmadı kirlilerini makineye atayım biz buradayken yıkansın hemen geliyorum dedim. Normalde asla kimseye bırakmam hemen donecektim 5 dk işimi halledip ama eve geldim 5 dk bile olmadan arkama geldiler. Sen gittin ağlamaya başladı gezdirdim konuştum susturamadim dedi. İlk kez oğlumu öyle ağlarken gördüm resmen benim o uslu oğlum hıçkırarak agliyordu insanları çok sever herkese gülümserdi. Birşey mi oldu diye sorgulamaya başladım. Bak doğruyu söyle çocuk düştü mü dedim. Hep kucagimdaydi önce dudak büktü sonra yavaş yavaş ağlamaya başladı bizde anlamadık dedi. Bebeğim beni görünce sakinleşti. O sıra annemi aradım olayı anlattım. Artık sizi taniyor onlar yabancı gelmişlerdir dedi. Akşam kayınvalidem gile gittik onlar kucağına alınca da ağlamaya başladı. Kucağıma aldim sakinleşti kayinababama çağır bakalım ne yapacak dedim. Kayinbabam almak isteyince yine ağlamaya basladi. Bende ve babasinda ağlamıyor. 3 buçuk aylıkken bu kadar insan seçmesi normal mi. Yoksa düştü mü birşey mi oldu söylemediler korktum ben açıkçası. Bu arada her yerini kontrol ettim morluk şişlik var mı diye birşeyi yok