Merhaba arkadaşlar, oğlum 17 aylık maşallah hiç yerinde duran bir çocuk değil. Oturmama bile izin vermiyor hep kaldırıyor yerimden, yemek yapmak işkence resmen sürekli kucak istiyor. Yenidoğan gibi sürekli kucağımda. Almayınca ağlama krizlerine giriyor. Bacaklarımda belimde kireçlenme var, romatizmam var. Oğlumla ilgilenmekten kendime hiç vakit ayiramiyorum. Zaten ne kadar dinlenirsem hiç dinlenmiş hissetmiyorum. Yemek yedirmek uyutmak her şey benim üstümde. Babası gece geç geliyor işinden dolayı erken gelse bile onunda hiç hâli olmuyor. Aynı zamanda ruhsal bunalımdan geçiyorum aşırı mutsuzum kendimi hep oğluma bagrirken buluyorum. Sonra pişman oluyorum sanki anlayacakta bagriyorum diyorum. Size bunları yazana kadar mama sandalyesine çıktı ordan indirdim mutfak raflarıni bosaltti. Oyuncaklarıyla oynayan çocuk degil, TV tablet izleyen çocuk değil. Dışarı çıkartınca mutlu oluyor bu sefer evin işi yemek kalıyor. Uyuyunca ev işi yapayım diyorum kalktığında aşırı yorulmuş oluyorum. Emzirdigim için doğru düzgün ağrı kesici de içemiyorum. Sizlerde durumlar nasıl? Sadece ben miyim böyle yorgun savaşçı gibi hisseden? Uzun oldu biraz kusura bakmayın icimde tuttukca daha da büyüyor sinirim ona karşı değil kendime karşı 😔