26 aylık oğlum var. Oğlum benden ayrı 10 saniye bile vakit geçirmiyor ve artık nefes alamıyorum. Değil ayrı odada bulunmak, ben koltukta otururken yerde bile oyuncaklarıyla ya da hamurlarıyla vs oynamıyor. Aramızda ki en uzak mesafe 30 cm, 30 cm’den fazla kendisinden uzaklaşamıyorum. Evin içinde mutfağa su içmeye, tuvalete tek başıma gitmek zaten hayal gibi, balkona çöp atmaya bile tek başıma gitmişliğim hiç olmadı.
2 aydır evde yemek bile yapamıyorum eşim olmadığı zaman, çünkü hiç bir işle uğraşmama izin vermiyor, sadece onunla ilgilenip konuşmamı istiyor, fakat her saniye hatta salise! Böyle sanki sürekli boğazımda bir el var ve beni boğuyor yavaş yavaş. Hala göbek bağımız bir gibi geziyoruz evin içinde. Eşim evdeyken de konuşamıyoruz mesela eşimle, konuştuğumuz zaman hemen çığlıklar ağlama krizleri kendini yerden yere vurmalar başlıyor, sadece onunla ilgilenip konuşucakmışız. Evet 2 yaş sendromu, fakat bu 2 yaş özgürlüklerini ilan etme dönemi değil mi ? Benim ki iyice yapıştı! Şaka değil tek başıma nefes almama bile müsade etmeyecek yakında. Aynı oda içerisinde bile yanından 1 saniye kalkamıyorum ve artık fenalık geçirmek üzereyim!
Böyle olan ve çözümü olan var mı ?