Benim yaptığım hatayı siz yapmayın

Humosunanasi

Uzun zamandır içimi kimseye dökemediğimden buraya yazmak istedim. Kusuruma bakmayın. Sorunsuz bir hamilelik süreci sonunda 38+5 de kızımı sezaryen doğumla kucağıma aldım. Her şey çok güzeldi. Ta ki doğum sonrası kontrole gidenr kadar. Kontroldeki doktor kızımı muayene edip gözlerini küçük buldu ve gözlerinin arasındaki mesafeden şüphelendi ki babasının gözleri gibi iriydi ama böyle demişti. Kendisine ısrarla sormalarım sonunda göz yapısından kaynaklı takip edelim demesinin altında kızımın down sendromlu olma ihtimalini düşündüğünü söyledi. 5 günlük anneydim ve duyduklarımla lohusalık birleşince elinde telefon sürekli araştıran, doktor doktor gezen bir kadına dönüştüm. Sonuş olarak bir ay sonunda kızımın şişliklerinin inmesiyle şüpheler gitti ama ben de derin izler bıraktı. Sürekli kızımın hareketlerini incelemeye internette doğru mı diye araştırmaya başladım derken Kızımın yatarken bacaklarında ellerinde seğirmeler şeklinde atmalar olduğunu gördüm. Hemen kızıma teşhis koyup epilepsi olmasından korktum. Bir ayda da bunun için ağlayıp doktor doktor dolaştıktan sonra çocuk nöroloğuna gidip kızımda benign uyku miyoklonisi olduğunu öğrendim ve bu endişemden de kurtuldum ama tüm uyarılara rağmen çocuğumu incelemekten geri durmadım. Ve kızımın sesler karşısındaki tepkisizliğini kafama taktım. Yenidoğan işitme testinden geçmesine rağmen bana duymuyor gibi geliyordu. Çünkü yüksek seste uyuyordu. Yanında konuşmamıza rağmen uyanmıyordu. Kulağının arkasında alkış ve parmak şıklatma sesine tepki vermiyordu. Bunu 3. Ay kontrolünde doktora sorduğumda kendisi de anahtarla kontrol etmek istedi ve bana duyuyor ama duymazlıktan geliyor kafasını cevirmiyor dedi ve göz teması kurmadığını söyledi. O anda dünya tam anlamıyla başıma yıkıldı. Üç ay boyunca kızımla bol bol sohbet etmem göz kontağı kurmamı istedi. Çünkü kızım 3 aylık olmasına rağmen hece cıkarmıyordu. Eğer 6 aylıkken yine hece cıkarmazsa işitme testi, pedagog ve nöroloğa yönlendireceğini çocuğumu aslında çok ihmal ettiğimi söyledi. Haklıydı çok ihmal etmiştim. Kızımda çeşit çeşit hastalık aramak için telefonla geçireceğim zamanı onu severek onunla konuşarak geçirseydim belki bugün şu durumda olmayacaktım. İlk çocuğun tecrubesizliği, yakınımda kimsenin olmayışı, takıntıklı kişiliğim ile çocuğumu yalnız bıraktım. Şimdi onun ilgisini üzerime çekmek için her şeyi yapıyorum. Sabahları ve özellikle değişik sesler çıkardığımda ve farklı şeyler yaptığımda gözlerime bakıyor, kafasını sesime çeviriyor. Bazen kahkaha atıyor. Arada ağlarken memm memm diye ses cıkarıyor. Bazen buuuı diye de ses cıkardığı oluyor. Oysa 2 ayın ortasında agu agu diyordu ama zamanla bu agular yerini yukarıda dediğim seslere bıraktı. Gecen haftada sinitlendiğşnde aaaaa eeee sesleri cıkmaya başladı. Umarım çabalarım kızıma faydallı olur. Bunu okuyan kardeşim telefonda çocuğuna çare arama, yersiz şüphelerle güzel günlerini zehir etme benim yaptığım hataya düşme. Git çocuğunu öp, kokla sev endişen varsa doktora git kurtul. Kendini de aileni de benim düştüğüm girdaba sürükleme

Obenimmelegim

Humosunanasi kıyamam ya seni cokk iyi anliyorum oysaki bebeğinle geçirdiğin her an oyle kiymetli ki zaman su gibi akıp gidiyor cok cabuk buyuyorlar bende bazen telefonu elime alinca kızıyorum kendime biirak en degrli anlar bunlar öp kokla sarıl diyorum

karabocuk

Humosunanasi bende sizin gibi yeni anneyim ve tecrübesizim herseyi yeni öğreniyorum. Sezeryanla dogum yaptim. Dogumun ertesi gün cocuk doktoru muayene geldi. Benimle adam gibi iletisim bile kurmadan cocugumun kalbinin delik olmasindan suphelendigini soyledi gitti. (Hemde sadece elle muayene ile!!!) Dikislerimle zor ayakta dururken yere yigilacaktim uzuntuden. Sonra ilk hafta muayenesinde oglumun cok zayifladigini acilen mamaya baslamam gerektigi soylendi. Esimle kosa kosa mama aldik. Doktorumuz evladinizdan daha onemli birsey yoksa eger cocugunuzla ilgilenin diye sert ve terbiyesiz bir dille konustu. Megerse dogumdan sonraki hafta fizyolojik kilo kaybi gayet olaganmis. Demem o ki ilk ayimi aglayarak ben kotu anneyim yetersizim diye uzulerek gecirdim. Evladimin yuzune baktigimda sirf doktorun sozleri yuzunden utaniyordum. Hatta beni sevmedigini bile dusunur olmustum. Ben bu yasadiklarimi atlattim. Günümüz annelerine yasatilan bu iskence tamamen özel hastanelerin pisligi. Onca para dökerek herseyi tam yapmaya calisirken bizleri para kapisina cevirmisler. Evladimin defalarca elinden kan aldilar. Enfeksiyon olabilir hastaneye yatis verebiliriz dediler. Cocugum daha 10 gunluk degildi. En sonunda kafam atti ve doktora gitmeme karari aldim. Saglik ocagimizdaki hemsire hanim olmasaydi ne emzirebilirdim ne de takintilarimdan vazgecebilirdim. Hic uzulmeyiniz. Her anne evladi icin bu dunyadaki en mukemmel annedir. Yeni moda cocuk doktorlari ve özel hastanelerin psikolojimizi bozmasina izin vermemeliyiz. Tabi ki bir hastalik varsa kontrol edilmeli ama genelde de bir halt cikmiyor. Ikinci cocugumda allah nasip ederse ilk gunlerimin tadini cikaracagim. Benden ilk aylarimi calan doktoruda allaha havale ediyorum

mer_mer

Humosunanasi bende hastalık hastası oldum en ufak şeyi ya burdan arama butonunda aradım ya googleladım bu hamilelikte basladı bende hep bisey olcak diye korktum buram agrıyor bebege bisey oldu kanama var kesin bisey olcak diye diye kendimi strese soktum gebelik zehirlenmesi yüksek tansiyon amniyon sıvısının bitmesi bebek hareketini hissetmeme nedeniyle acil sezaryen oldum ve bu teşhisleri kendi kendime koydum en son hareket hissetmeyince kesin bisey oldu diye doktora gittim ve suyu tamamen bittiği tansiyonumun çok yüksek olması nedeniyle sezaryene alındım okuduklarımdan yola çıkmasaydım hareket etsin diye tansiyonum düşsün diye beklerken belki bisey olacaktı çocuğum doğdu meme reddini hem burda hem başka yerlerde okuyarak araştırarak yendim ama mesela çocuğumdaki en ufak nokta kadar sorunda araştırmak işe yaramadı her okuduğum şüphe bıraktı lohusa kafasıyla iyice sıyırdım bebeğimin basından uyku icin Bile ayrılamaz olmustum kimseye veremiyordum onu ilgisiz bırakmadım ama asla hep gözünün içine baktım hep konuşup bir şeyler anlatırım oda çok güzel dinler ama herseye rağmende sürekli doktora götürdüm doktor değiştirdim bisey var ama doktor bulamıyor dedim en son gittiğim çocuk doktoru beni kendime getirdi toparladı eşim annem eşimin annesi yapma etme dedikçe yaptım okudum araştırdım herseyi ama anladım ki meğer ben kendi kendime cekiyorum dertleri mıknatısla kendime sürekli hastalık ya da sorun yaratıyordum olmayan şeyi söyleye söyleye olduruyordum resmen 58 günde kafayı yemeden anca yeni toparlandım diyebilirim

Mom091

Humosunanasi tecrübesizlik çok kötü. Doğum yaptığımın üçüncü günüydü. Kontrole götürecektik eşimle annem fısır fısır konuşuyordu. Sadece eşimin anne çisil e söyleme ne olur dediğini duydum. Hemen yanlarına koştum ne oldu ne saklıyorsunuz dedim. Kızımın bezinde turuncumsu bir leke vardı. Anında ağlamaya başladım çocuğa bir şey oldu diye. Zor sakinleştirdiler. Kontrole götürdük doktor muayene etmeden önce bezinde turuncu, pembe lekeler olabilir dedi daha sormadan. Eşimle annemin bana o bakışı hala gözümün önünde. Bizler sandık ki bebeğimizde ki en ufak şey büyük bir sorun ve sanki ilk defa bizim bebeğimiz yaşıyor. Halbuki normal şeylermiş. Ah şimdi bu tecrübeyle geriye dönebilsem. Kendime zehir ettiğim her şeye ağladığım o aylarımı geri alabilsem keşke. Bebeğinizi sağlıkla büyütün inşallah🙏🏻

Humosunanasi

Obenimmelegim kesinlikle zaman çok hızlı ilerliyor ve yersiz endişelerle onlarla olan en güzel vakitleri farketmeden kaçırıyoruz

Obenimmelegim

Humosunanasi bende hamileligimi zehir etmistim kendime engellimi dawn sendromlu mu ay doğum yParken ölücem diye diye maf ettim kendimi

Humosunanasi

Obenimmelegim işte elde olmadan yine kendimize yapıyoruz. Oysa her gelen şey Allahtan. Ağlasakta zehirde etsek olacak olan zaten oluyor. Ben artık olumsuzluklarda da olumlu şeyler görmek için çabalıyorum yoksa dayanmak zor oluyor

Humosunanasi

karabocuk size de çok ama çok geçmiş olsun. Evet görüşünüze sonuna kadar katılıyorum. Tabi ki iyi doktorlar da var onların hakkını asla yemek istemem ama o kadar da halden anlamaz umursamaz olanı da var ki gelip bizleri bulmuş. Tecrübesiz ya da yeni doğum yapmış her ne olursa olsın bir anneye daha ılımlı daha anlayışlı yaklaşması gerekirdi. İyi ki siz erken fark edip sürecin sizi yıpratmasına izin vermemişsiniz. Oysa sizi emzirmeye teşvik etmesi gerekirdi ama uğraşmaktanaa mama ver geç demek daha kolaylarına gelmiş. Allahım kimsenin hakkını kimsede bırakmaz. Ben de en güzel günlerimi zehir eden o doktora hakkımı asla ama asla helal etmiyorum

Humosunanasi

mer_mer çok çok geçmiş olsun evet bazen araştırmak insana önemli bilgiler katabiliyor. Sizin gebelik sürecinizde işe yaramış ama maalesef dediğim gibi doğum sonrası benim için bilgiden çok şüphelerime şüphe katan bir yer olmaktan öteye geçemedi. Keşke etrafımdakilerin sözlerini dinleyip hiç araştırmasaydım belki her şey daha güzel olabilirdi ama yine de zararın neresinden dönülse kardır diye kendimi avutuyorum

Humosunanasi

Mom091 amin inşallah hepimiz sağlıkla büyütelim🙏🏻 Ben de sizin givi şu anki tecrübemle 4 ay öncesine geri dönmek isterim. Ağladığım kendimş yıprattığım anlara yazık ama annelik işte en ufak bir şeyde insanın yüreği pıt pıt ediyor. Çünkü evlat bambaşkaymış. İnsan başkasına yapma etme diyorda kolayca can kendi canı olunca ne aklına ne kalbine söz geçiremiyor

Mom091

Humosunanasi çok doğru. Şuan bebeği olmayan arkadaşlarım bana deli gözüyle bakıyor. Onlara göre bu düşkünlük gereksiz ve abartılı. Boşuna anne olunca anlarsın dememişler. Ah onların sevgisi bambaşka. Kalbimin bu kadar büyüyüp böylesine bir sevgiyi taşıyabileceğini hiç bilmezdim. Rabbim evlatlarımıza güzel kader yazsın, karşılarına iyi insanlar çıkarsın inşallah🙏🏻

Hannur

Humosunanasi benim kızımada erkeğe benziolar diolar 😂😂 bende o yğzden 9 ay kendini göstermedi die dalga geçiyorum kafaya asla bişi takmayın taktınız zaman da belirtin böyle söylemeyin böle demeyin kafaya takıyorum diyin bana mesela sütün kayı diolar bebğe yetmio diolar bende dedim ki öyle demeyin ben strese giriyorum ve sütüm elbette azalıo dedğimden beridir kimse bişi demiyo 😇

Ylmzyagmur

Tek kendimi böyle sanıyordum çokmu evhamliyim acaba tecrubesiz olduğum için bilmiyormuyum diye.Ama öyle değilmiş bakınca ilk defa anne olan herkes gibiymisim .Bende sezeryan ile doğum yptm hamilelik riskliydi ama çok şükür bunda gayet raht geçirdim korktgm gibi olmadi.Bebegim doğdu 3 gün sonra sarılık oldu değeri 15 ti küveze koyucaklar diye ağlaya ağlaya kendimi yedim bitirdim çünkü ilk gebeliğim erken doğum olmuş 22 gün kuvez yolu bekledim bebeğimi kaybettm için nefret edyrdm yoğun bakım ünitesinden. 55 gün sürdü sarılık goren dedi cocuk sari kör degilim biliyrm ama ne yapabilrim.Doktor emzir dedi sadece ama geçmedi en son anne sütü sarılığı olmuş dedi. Neyse ki cok şükür geçti 40 çıktı bu sefer gazıydı kakasydi yapamıyor diye götürdüm doktora sütun yetmiyor çocuk ac diye yapamıyor kilo alımı az idrar yolu enfeksiyonu olmuş dedi. Mama başlattı mamayı zar zor yedrdim bu sefer meme reddi yaşadık ne yptysam almadı aldığı zaman emiyor geri kusuyordu şimdi tamemen mama alıyor. Bir gün hava alsn diye dışarı çıkardim toz kaçmış burnuna alerji oldu 2 hafta burnu tıkalıydi uyayamiyordu basında bekliyrdm nefes alamayıp tıkanır diye.onuda atlattık şimdi yine aynı istahszlik huzursuzluk idrarda koku var ve yine araştıra araştıra kafayı yicem en sonunda ama öncesinde yine bir doktora goturcem bklm yine diyecek artk kendime diyrm ne kadar çok sakınırsam çocuk o kdr cok hasta oluyor sanki ne ypcm bnde blmiyrm.