Kk39 merhaba, ben de bebeğim 4 aylıkken işe başladım. Hiç saklamadım gittiğimi. Anlamaz diye düşünmeyin, naçizane her sabah işe gideceğinizi söyleyin. Ağladığı günler mutlaka olacaktır. Ama sizin gidip geri geldiğinizi gördükçe size güveni iyice yerine oturacak ve siz giderken kapıyı kapatıp oyuna gitmek isteyecek ☺️ Şu an 17 aylık oğlum ve bizi yolcu ediyor, eve gelince kapıda alkışla karşılıyor. Demem o ki, biz yeter ki açık olalım ve kaygımızı hissettirmeyelim. Net olalım. Gidip geri geleceğim, seni hiç bırakmam. Anneler babalar yavrularını hiç bırakmaz. Gelir gelmez seni kucağıma alacağım emZireceğim. Gibi cümleler kürüyorum. Ha bir de sana mama alacağım o yüzden çalışmam para kazanmam lazım gibi cümlelere aman dikkat! O zaman yemeden soğuyabiliyorlarmış (4 aylık da olsa nasıl alışırsak öyle gider diye bunu da belirtme ihtiyacı hissettim:)) onun yerine anneler babalar işe gidip çalışırlar diyorum. Net kafa karıştırmayan ifade ile :) bir de onun duygularını aynalamaya çalışıyorum, mesela ben de sen ayrı kalacağım İçin üzülüyorum, senden ayrı iken ben de seni çok özlüyorum diyorum. Bu ve benzeri vedalaşmaları tam 13 aydır her gün yapıyorum ama her gün :) artık alıştı evet ama ben yapıyorum daha kolay oluyor böylesi. Artık büyüdüğü İçin gün içinde alo da yapacağımızı söylüyorum. Öğlen ananesi arıyor alo yapıyoruZ ☺️ O henüz konuşamasa da benim sesimi duymuş oluyor:) içinizi ferah tutun, çalışmak size de iyi gelecek 🙏🏽