Cimbomlu190553 hissettiklerim çok normal hepimizde var. Ama aşırıya kaçtıgını ancak sen bilirsin kendini analiz edebilirsin. Eğer aşırı bi durum oldugunu düşünüyosan kendine engel olamıyosun yardım alabilirsin bence. Hem sadece şuan için değil tüm geleceği için. Okula başlicak dahada büyüdüğünde kendi dışarılara cıkıcak edicek ne kadar erken dozunu ayarlayabilirsen kendin için o kadar büyük iyilik yapmış olursun.
ben ortaokula giderken bigün okuldan kaçmıştım hocamı sevmiyodum. Annemde yatıp kalkıp sadece bizi düşünüyosu. Nasıl olucaklar gelecekleri nası olucak nasıl koricam edicem vs. Kimseye sölemeden gitmiş doktora. Doktor o zaman anneme demiş böyle şeyler yapmasa tabi iyi ama olucak. Sen kendini frenlemelisin ve herşeye hazırlamalısın diye. Ben evlendiğimde arkamda kardeşim olmasına ragmen annem gene deprasan ilacları alıyodu her aksam ben işten gelicem diye beni bekliyomuş. Masaya bana tabak cıkartıyomuş. Bigün eşimle tatile gidicez telefonda bana diyoki benden izin aldın mı 😆 anne dedim evlendim ben 😆 sonra sonra alışmaya başladı bu duruma kendini törpülemeye başladı. Bana bunların hepsi cok sonra anlatıldı ama neler yaşanış iç dünyasında. O yüzden sende yaşama. Her anne endişelenir her anne korkar ama hepsinin bi dozu var. Oda bi birey bebek bile olsa. Bugün olmasada yarın kendi ayaklarının üzerinde durmaya başlicağı dış dünyaya açılıcağı ilk adımları cok yakın. Üzme kendini ama yardım al bence.