Burada gördüğüm bir yazıya istinaden oluşturdum bu başlığı. Saatlerce çocuğu ağlatarak kendi kendine uyumayı öğrenmesini sağlamaya çalışmak, çok büyük cehalet gerektiyor bence. Benim kızım şuan 17 haftalık ve 13 haftalıktan itibaren kendi kendine uyumasını öğrettim ben ona. Ve bir kez olsun ağlatmadım. Tabiki uyku desteklerimiz var ( Elektrik süpürgesi sesi ve emzik) onları da ilerleyen zamanlarda bırakacağız. Nasıl diye soracak olursanız, öncelikle çocuğunuzu iyi tanımanız gerekiyor. Ben Arya’nın uyku sinyallerine çok dikkat ettim o dönemde. Her çocuk farklıdır ama illaki sizin çocuğunuzun da bariz sinyalleri vardır. Bu sinyallerden esneme en hafif olanı mesela. Esnediğinde yatırdım, uyku desteklerimiz ile birlikte (Süpürge sesi ve emzik) biraz bekledim baktım uyuyacak havası yok, hiç zormalamadım aldım kucağıma. Biraz daha oyalandık, baktım gözlerini kaşımaya başlıyor, kulağını çekiştiriyor o zaman tekrar yatırdım. Baktım uyuyacak gibi dokunmadım, ama kendi kendine uyumayı bilmediğinden o zaman sürekli ellerini hareket ettiriyor, uykuya dalamıyordu. Başında sakinleşmesine yardımcı oldum. Elimi tutmasına izin verdim, saçlarını okşadım derken ilk zaman 15 dk kadar bu şekilde uğraşarak uyuttum. Birkaç gün böyle devam etti. Sonrasında yine en belirgin uyku sinyallerini alınca yatırdım yatağına, süpürge sesini açtım, çok emziğini verdim ve odadan çıktım. Kapıda bekledim 3 dk kadar, sonrasında yatağa eğilip baktığımda uyumuş olduğunu gördüm, ve bu şekilde haftalardır devam ediyor. Zaman zamam sıkıntıları olduğunda (reflüsü, aşı günleri vs.) yine zorlanıyor yine aynı şekilde yanında uzun süre kalmamaya çalışarak sakinleşmesini sağlıyorum ve uyuyor. Özetle demek istiyorum ki çocuğu ağlatarak yapılmaz bu iş. Bu kadar katı olmaya gerek yok. Her bebek özeldir, her bebeğin kendine ait özellikleri vardır ve anne bebeğini ne kadar iyi tanırsa o kadar kolay olur her şey. Sağlıklı psikolojiye sahip, sevgi ve güven dolu çocuklar yetiştirmek, emin olun iyi uyuyan bebek yetiştirmekten daha önemli 🌸