Agustos sonunda 2 yasımıza gırcez kızım okadar degıstı ki 2 yas sendromumu degılmı karar veremedim ama napacagımı sasırıyorum artık kendımı yıpratıyorum aglarken yerlere atıyo kendını cıglık cıglıga bagrıyo en ust katta oturuyoruz en alt kattaki duyuyo oyle soyleyıö sabırlı olmaya calısıyorum elimden geldıgı kadar ama dayanılmaz bı hal aldı artık bende bu durum napacagımı bilemiyorum arkadasıyla hıc bısey paylasmıyo herseye benım sen oynama dıyo onun esyalarına bıle bıde sıddet basladı bugun ıtekledı arkadasını tamam 2 yas sendromu sabırlı oluyum dıyorum herseye tamam ama bu cıglık meselesi cok canımı sıkıyo hemde asırı böyle bıseyı duzeltebılırmıyım sizce napsam bılemedım ben