Merhaba sevgili anneler
Aslında buraya yazıp yazmamak arasında çok kararsız kaldım hayatımda birşey değişicekmi hayır ama belki biraz rahatlarım dedim çünkü artık nefes alamıyorum kimseye anlatamıyorum çok yoruldum çok
Eşimle 5 yılın ardından evlendik kendi çabamızla ki daha çok benim çabamla ve birçok şeyden mahrum kalarak ne onun ailesi ne benim ailem destek çıktı ki hatta onun ailesi sırf kıyafet alsın diye düğünde borç almışlar düğünden takılanlardan verdi eşim borçlarını kapatmaları için bense kına kıyafetimi arkadaşımdan aldım ödünç velhasıl kelam annesi görümcem evlendiğimizden beri bana tavırlılar fırtratlarımız çok uymadı ve bende mesafeli durma kararı aldım kötü olmayalım diye ama ben ne yaparsam yapayım kötü oldum eşimde herzaman onları destekledi buarada evlendiğimizin 1.senesi çocuğumuzun olmucağını öğrendik ve 4 yıl boyunca yemedik içmedik aşılama tüp bebek ve daha denenmesi gereken ne varsa yaptılar hastahanede yattım bu süreçte yanımda olmadılar 4 yılın sonunda Rabbim bana bir evlat nasip etti çok şükür lohusalık dönemimde de yaptılar yapıcaklarını görümcem bebeği görmeye geldiler ben neden onların yanında oturmayıp onlara hizmet etmemişim diye eşime birsürü mesaj atmış annesi o gece bizde kalmıştı eşime benim hakkımda birsürü kötü şeyler eşim onlara uyup o dönemi bana zehir ettiler eşimi çok seviyordum şimdi bebek oldu ne bebekle ilgileniyor uykusuzum diyorum birazcık uyuyayım yok kendi kendine takılıyor evde muhabbet etmiyoruz 10 aydır gece gündüz bebekle herşeyi ile ben ilgileniyorum psikoloğa gittim lohusa depresyonu devam ediyormuş beni sürekli aşağılıyor çok kilolusun kokuyorsun falan diye hergün ağlatıyor kapının önünde koyarım diyor ben babamdan da hiç sevgi görmedim hatta şiddet vardı evlenince bebek olunca herşey güzel olur dedim ama olmadı Rabbim bana bi evlat nasip etti çok şükür tek dayanağım umudum yoldaşım o sadece yazmak ve içimi dökmek istedim hakkınızı helal edin uzun oldu