Kızlar Merhaba, söze nasıl başlasam bilmiyorum ama kısaca özet geçeceğim..
21 yaşında anneyim, hep içine dönük insanlarla pek fazla diyalog halinde olmayan biriyim kısaca içime kapanık birisiyim
1 yıl önce müdürlük yaparken eşimi tanıdım çok saçma ama onu görünce aşık olmuştum ve bu adamla evleneceğim demiştim öyle de oldu. Beni istemeye geldiklerinde ailem süt hakkı istedi be alındı. Evlendikten 1 ay sonra süt hakkı meselesi hep evimin içersinde dolandı ve bunun yüzünden sürekli dayak yedim.. belki düzelir dedim ilk dayak yediğinde sustum daha sonrasında şiddetler artmaya başladı ağza alınmayacak küfürler çabası tabi en son yine dövdüğünde henüz kırkım çıkmamıştı ve telefonumla kafamı kırmıştı bebeğim ufak diye şikayetçi olamadım. Bundan saatler öncesinde yine hakeret ve el kaldırmasından sonra canıma tak etti ve jandarmayı aradım şikayetçi oldum kızımla annemin evine geldim..1 sene boyunca kendime ve psikolojime yazık etmişim onu anladım.. Ve ben bugün ayaklarımın üstünde durmayı öğrendim..