Yıkamak icin su hazırlamıştık. Ben üstünü çıkarıyordum koltukta annem de suyu hazırlamıştı suyun sıcaklığını kontrol etmek için eğildim suya doğru ama ayaklarından tutuyordum. Nasıl olduysa birden parkeye yüz üstü düştü. Morardı ve şişti. Çok korktum ilk düşüşüydü çok ağladı ve dayanamadım. Doktora göstermezsem içim içimi yiyecekti. Olduğum yerde sokağa çıkma yasağı olduğu icin ambulans çağırdık aradık hemen geldi ve sadece anne gelsin dedi. Ben bindim ambulansa. Annemlere de asla gelemeyeceklerini söylediler. Doktora gösterdik. Hicbirseyi yok dedi çok şükür. Film e falan da gerek yok dedi. Kusması kanaması hicbiseyi yoktu sadece alnında morluk ve şişlik. Saat 1 de hastaneye gittik gece kimse yok yanımda öyle bir halde evden çıktım ki kızıma çorap bile almamışım. Çünkü düştüğünde üstünde sadece çıtçıtlı badi vardı. Saat. 5 buçuğa kadar beklemem gerektiğini söyledi doktor ama senin yerinde olsaydım hiç getirmezdim dedi. Eve dönersem bir sorun olurmu diye sordum. Hayır dedi uyutabilirsin uzun da uyuyabilir uyandırmana da gerek yok dedi. Bende hem corona dan dolayı hemde kızımın yanına hiç kuyafet bez almadığım icin dönmek istedim imza attım. Ama gelin görün ki sokağa çıkma yasağından dolayı ne bir taksi var ne birsey. Ambulans la geldim ama dönecek arabam yok taksi yok bir tanıdık kimse yok. Yalvarıyorum doktora ambulans götürsün geri diye haklı olarak meşgul edemeyiz ambulansı diyorlar. Polisi arıyorum umurlarında değil biz bisey yapamayız diyorlar. Yani kimsem olmadığı icin mal gibi ortada kaldım kızımla. Ne annem gelebiliyor ne ben gidemiyorum. Eşim asker hayatımda ilk defa eşimin asker olduğuna lanet ettim gerçekten o an çaresizdim. Doktora tamam bekleyeyim diyorum 5 buçuğa kadar beklesem de aynı kimse gelip alamayacak beni hastaneden. Eşimi aramak istedim annemlerin oturduğu şehirde bi kaç arkadaşı var tanıdık gelir alır diye ama eşimi telaşlandırmak istemedim çünkü istifa eder gelirdi anlamazdı iyi desem de. O kadar çaresiz kaldım ki. Hastanede doğru düzgün yastık yok kızımın elleri ayakları buz oldu. Bi elini ısıtıyorum bi ayağını bi yandan üzülüyorum çaresizim napıcam diye düşünüyorum. Bi yandan kızım sağlıklı birseyi yok diye seviniyorum. Bilseydim iyi olduğunu asla götürmezdim rezillik yaşadım resmen yavrumla. Hiçbir tanıdık da ceza yer diye çıkmak istemedi sanırım hiçkimse anneme ben gider getiririm onları dememiş. Bir komşumuz var allah bin kere razı olsun en sonunda o söylemiş alayım diye. Geldi aldı beni. Doktor da bir rapor yazdı sağlık nedeniyle dışarı çıktım diye gelen kişiye attım kağıdı ki ceza yazmasınlar diye.Ama ben hala aglıyorum. Hem sevinçten hem sinirim bozuldu eşimin yokluğu çok acıttı canımı. Bilmiyorum içini döküp yazmak istedim buraya uzun oldu ama hakkınızı helal edin. Çok şükür ki hicbisey olmamış. Annelik evhamı işte. Allah ım kimseyi hastanelere düşürmesin bütün evlatlarımıza sağlık versin insallah🙏