O kadar dikkatli bir anneyim oysa, bebeğimin dibinden ayrılmıyorum. Nasıl oluyorsa düşmenin yolunu buluyor. 10 bucuk aylık. Yavaştan yürümeye başladı. Bir yere tutunup ayağa kalkıyor sonra bırakıyor ellerini başlıyor yürümeye. Tabi birkaç adım sonra kafa arkaya doğru gidiyor, hemen tutmak lazım yoksa direkt kafa arkası yere çarpıyor.
Bu defa yine öyle kafası arkaya gitti yanındaydım ama başka yere bakıyordum görmedim, yerde ince bir halıflex vardı kafasının arkası oraya çarptı, bildiğiniz yere uzandı. Halsiz halsiz ağladı. Normalde hafif düşse bile uzunca süre ağlar. Cildi hassastır hemen kızarım bu defa düştükten hemen sonra kızarıklık vardı ama bu defa baktım yok. Hemen de sustu. Ya hayal mu gördüm düşmedi mi dedim sonra. Aklım almıyor.
Düşmeler de çılgınca ağlar normalde zor sakinleşir. Ama bu defa öyle çok ağlamadı, hemen sustu durgunlaştı. Sonra sakinleşince eski haline geri döndü normal yaramazlığa devam.
Gözlerde kayma, fışkırır tarzda kusma olmadı. Düştüğü mesafe yüksek ve sertti hemde kafa üstü.
Çok korkuyorum ama ben. İlk defa böyle hemen sakinleşti, yükseklik olarak da ilk defa bu kadar yüksekten çarptı kafasını.
2 bucuk saat uyutmadım, uyku saati geldi sonra yeni uyudu.
Allahım deli olacağım en sonunda.