Dilekb tabi bu düzeni oturtana kadar o inat ben ondan inat. Annelikte en tahammül edemediğim nokta; uykuya direnmesi. Eeee dedim sen direnirsen ben de direnirim. Uykusu varken uykuya direnmesi kadar naneeet bişey yok, hayatı kaçırıyorlar sanki. Atak dönemlerinde de uyku rutinlerini bozdurmamaya çalışıyorum. Uyuduğu odada gündüz koyu renk perdesini kapatıyorum ki içerisi aydınlık olmasın diye, bir de yalnızız (karantinadan önce) onunla birlikte ben de uyudum ilk başlarda böylelikle alıştı diye düşünüyorum.