Selin34
Hangimiz babamızın sıcacık ocağındayken istedigimiz bir şey olmadığında yahut canımız sıkkınken alıp başı çekip gitmek istemedik ki?
Ya o okuldan kaçmalar?
Bir kalıba bir türlü sigmamalar..
Bugün nerede veya hangi noktada olursak olalim “gitmek” hep aklimizin bir köşesinde olacak zaten..
Hep kendine bir yer edinme çabası, oldugu yerde rahat edememe.. Bunlar insanın peşini birakmayacak şeyler, taa ki gerçekten ait olduğu yere gidene, dünyadaki misafirliği bitene değin.
“işte bitti.”
“evet bitti…”
“peki bunu değil de diğerini seçseydi hayatı çok mu farklı olurdu? bunu herkes için soruyorum. gerçekten farklı mı olur hayat?”
“evet farklı olurdu ama sadece öyküsü. bunu yaşayacağına öbürünü yaşamış olurdu.”
“yani?”
“yani sonuç seçimlerde hep aynıdır. acı… her neyi seçersen seç seçemediğin hep üzüntü kaynağı olacaktır. aklın hep o seçemediğinde kalacaktır. o seçemediğini seçmiş olsaydın gene bana bu soruyu soracaktın. hayatta her şey %50′dir. aklınla davransan yüreğin, yüreğinin sesini dinlesen aklın sana bu soruyu hep soracaktır. seçemediğin hep acı verecektir bu sabit. acı hep olacak.”
“bu kadar mı umutsuz yani? güzel bi’ yanı yok mu bu seçimlerin?”
"olmaz olur mu? var;
Acını seçmekte özgürsün."