Oykubebek size şöyle söyleyeyim. Ben küçükken vitrinden dantelleri çekermişim. Annem de elimin üstüne vurmuş elleme diye. Bir daha ellememişim. Ama şu an hala dantel gördüğüm zaman cinlerim tepeme çıkıyor. Ben hatırlamıyorum annemin bana vurduğunu ama demek ki bilinçaltımda kalmış. Annem çeyizime dantel koymuş. Çeyiz getirdiğimiz gün gördüm kendi evimde. Cinnet geçirdim, sinir krizine girdim. Alt tarafı dantel dersiniz dimi? Ama bilinçaltımızda şiddetle eşleşen her türlü nesne travma olarak kalıyor. Bir defalık kendinize hakim olamamışsınız, insanlık hali denilebilir tek sefer için. Ama lütfen bunu alışkanlık haline getirmeyin. Ona zarar gelmesini en çok siz istemezsiniz. Ve bir insan hayatında en büyük zararlar psikolojik zararlar. Sabretmek zor, bazen iş çığırından çıkar ama annelik sevgi ve sabır değil mi zaten? Onu da kendinizi de üzmeyin..