ay_adengunes ben çocuklarla hep yetişkin gibi konuşurum. Çocuklar da benim bu tavrımı, beni çok severler. Yerinde olsam açık açık söylerdim.
“Kızlar bebeğim daha çok küçük, kucağınıza aldığınızda düşürmenizden endişe ediyorum ve bu beni çok korkutuyor. Uzaktan sevelim, olur mu? Yakında büyüyecek, gezecek, siz o zaman peşinden dolanırsınız. Hem daha bağışıklığı da gelişmedi, sizler okula gidiyorsunuz, hasta olabilir. Büyüyene kadar biraz sabredelim tamam mı?” Derdim ben olsam. Çok da güzel anlıyorlar.