irmege
Dediğiniz gibi benim de sürekli kalbim hızlı atıyordu, üstümde garip bir korku vardı, aklımda bir şey vardı şimdi anlatıp aklınıza sokmayacağım. Çünkü korku da bulaşıcıdır. Hormonlar öyle bir oynuyor ki sanırım onlar sebep oluyor buna. Baby blues.
Bebeğim daha 5-6 günlüktü. Emzirme atleti almaya gittim bir mağazaya. Kasiyer “Ne güzelsiniz” dedi bana. Bir başladım ağlamaya 😅 Ama ne ağlamak. Çalışanlar başıma toplandı, kasiyer “kötü bir şey demedim” diye yazık kendini savunuyor. Çünkü hiç güzel hissetmiyordum kendimi. 40-42 beden olma şoku da vardı üstümde. Biri iyi bir şey dese dahi tetikleniyordum. 🙈
Durup durup doğum anı aklıma geldikçe ağlıyordum. Bu arada bırakın bedenimi sesimi bile tanımıyordum. Çok farklı ve yorgun, sanki benim sesim değil gibiydi kulağıma gelen ses çok yorgundu. Haftalarca sesim kısıktı.
Sanırım 40 gün kadar kafa biraz Leyla idi benim, sonra geçti..