selam anneler. galiba emzirmeyi sonlandırdım. hiç ümidim yoktu, aşırı memeye düşkün bi oğlum vardı ama 4. gün bitmek üzere. stressiz, travmasız bırakmasını istedim hep erteledim bu yüzden. süreç tam istediğim gibi gitti, ağlamasız atlattık bikaç günü. gece emmesini zaten 2yaşından sonra bırakmıştı ama gün içinde stresli olduğu anlarda veya rahatsızlığı olduğunda memede sakinleşiyodu. son zamanlarda emzirmek beni aşırı rahatsız etmeye başladı, taciz ediliyomuş gibi kötü hissettiriyodu ve bazen oğlumu sinirle itiyodum istemsiz. araştırdım normalmiş yani bize iyi gelmiyodu. oğlum da ne kadar uzun süre emzirsem mutlu olmuyodu, bırakınca ağlıyodu veya bana kızıyodu. bi anlık kararla hiç düşünmeden bıraktım. ilk iki gece ‘meme sana iyi gelmiyor, seni artık üzmeye başladı, karnını da doyurmuyor, sen memeyi değil anneni istiyosun ben hep yanındayım’ gibi cümlelerle teskin ettim o şekilde uyudu, ikinci gece de ‘konuştuklarımızı unuttun mu’ diye böyle böyle anlattım. iki gündür istemiyor. uyanınca meme derdi şimdi kucak diyor sadece. tek içimde ukte son emmesi güzel bi an olmadı ve kendi evimizde değiliz. annemlere tatile geldik oğlumla, hem düzeni bozuldu hem babası yanında değil hem de memeden kopmuş gibi oldu. oğlumda hiçbi belirti yok halinden çok memnun ama benim içim buruk gibi. inşallah gafletle tekrar emzirmem diyorum. düşündüğüm gibi dramatik bi durum var mı sizce? kendimi sorgulayıp duruyorum.