Herkese merhaba, 2 haziran itibariyle kızı bir yaşına giren bir anne olarak burdayım bu sefer. Geçen yıl bu zamanlar ise her şeye akıttığım gözyaşlarım vardı. Bir anda dibe vitaminler değerler sonrası psikolojim de dibi görmüştü. Bir de üzerine asla susmayan, ağlayan, huysuz bir bebek eklenmişti. Sosyal medya üzerinde gördüğüm ya da burada forumlarda okuduğum yenidoğan bebeği ile dışarı çıkan annelere imrenerek bakıyordum. Benim bebeğim ne pusette ne bebek arabasında ne de normal arabada asla durmuyor ve uyumuyordu. Doktora gidip gelmek bir işkenceydi, evden dışarı çıkmak bir işkenceydi. Bir de bunların üzerine meme reddi eklendi. Memede sakinleşen onca çocuğa inatla benim kızım daha yatırırken ağlama krizlerine giriyordu. Bu da aramızdaki bağ zedeliyor diye bir o kadar daha ağlıyordum. Sebebini bilmediğim anlamlandırmadığım ağlamaları o kadar uzun sürdü ki bu nedenle benimle aramızdaki bağ bile geç oluştu sanki. Sevmiyor değildim hep çok seviyordum, ama ben anneliği böyle hayal etmemiştim diye yine ağlıyordum. Ama sonra bir baktım zaman geçmiş kızım sakinleşmeye başlamış içine saplandığımı sandığım anlar birer hatıra olmuş. Hatta ben o küçüklüğünü özler olmuşum, kaldı ki hâlâ küçükken. Kızım sağ olsun onu küçükken ne Doya doya öpebildik koklayabildik ne kollarımda ne de koynumda uyutabildim. Ona dokunduğumuzda sinirleri ziplayan bir bebekti. Yani belki şu an çoğu annenin dert yandigi beraber uyuma konusu, benim içimde bir ukte kaldı. Velhasıl kelam ben bu kadar zor bir bebeğin bu kadar güzel bir çocuğa dönüşebileceğini hiç hayal edememişim. Hep böyle huysuz ağlayan memnun olmayan bir çocuk olarak kalacakmış gibi hissetmişim. Ama şimdi nereden nasıl seveceğimi şaşırıyorum onu. Gözümün önünden ayırasım gelmiyor. Dışarı çıktığımda aklım onda kalıyor vesaire vesaire tipik annelerin yaşadığı durumlar. Demem o ki şu an her ne hissediyorsanız her ne yaşıyorsanız aynısını belki daha fazlasını yaşamış bir anne olarak size diyebileceğim tek şey sabredin. Biliyorum bunu duymak hiç iyi gelmiyor bazen ama gerçekten ben zamanım bu kadar hızlı aktığını bu bir senede öğrendim. Bol bol fotoğraf Çekin video Çekin çünkü kendinizi sürekli onlara bakarken buluyorsunuz ve keşke daha çok cekseydim diyorsunuz 🥲🤍