Merhabalar doğum yapalı 5 ay oldu içimi dökmek istiyorum benim gibi bir durum yaşayan var mı ben daha önce okb tanısı almıştım hamilelikte cinsel okb temasından vurdu beni zehir gibi bir hamilelik yaşadım ardından doğum yaptım desteksiz kaldım hayatta kalma modundaydım daha doğrusu hiçbir şeye yetişemiyordum yine de ilk bir bir buçuk ay çok güzeldi bebeğime bağlıydım çok mutluydum daha sonra epistein olayları patlak verdi ve o haberleri görünce bir an bu haberler hoşuma gitmiş normalmiş gibi hissettirdi günlerce bu düşünceyle boğuştum ben böyle biri miyim diye okbnin en sinsi yanı buydu her düşünce ve duyguyu aşırı ciddiye almak ardından bu durum kızıma sıçradı kızımla ilgili iğrenç cinsel içerikli düşünceler ve sanki bu düşünceler hoşuma gidermiş gibi hisler bunun öncesinde asıl patlak veren nokta eşimle birlikte olurken bu düşüncelerin gelmesi ve o his uykusuzluk ve beynimin sürekli alarm modunda olması tetikledi belki de bilmiyorum hemen tuvalete yöneldim ve panik atak geçirdim hüngür hüngür ağladım sanki bu düşünceler ve hislerle kontrolü kaybetmişim o nedenle haz almışım gibi günlerce kızıma dokunamadım emziremedim suçluluk duygusuyla beraber sonra bu düşünceler arttıkça arttı sürekli ağlıyordum korkuyordum ardından terapi almaya başladım yüklüce de param gitti terapist beni daha çok tetikledi yeni korkular yüklendi ya çocuğuma uygunsuz dokunursam ya dokunduysam ve hatırlamıyorsam korkuları tek kalmam istemiyordum aynı odada tek kalınca yaptığım eylemleri tek tek tekrarlıyordum zihnime kazımaya çalışırcasına altını değişemiyordum cinsel okbde yaşanan kasık tepkisini de yaşayınca hepten kahroldum yani şu yaşadıklarımı düşündükçe oturup hüngür hüngür ağlayasım geliyor aylarca yavrumu bekledim merak ettim hazırlıklar yaptım tam her şey güzel giderken böyle akıl almaz bir şey yaşadım hala yaşıyorum kızımı tutmakta bile zorlanıyorum yanlışlıkla dudağı dudağıma değse uygunsuz mu dokunmuş oldum diye çıldıracak oluyorum böyle berbat bir şey yaşayan oldu mu acaba kalbimin en ince yerine dokundu bu imtihan