Doğum sonrası psikolojik çöküş

merve_ucan

44 günlük bebeğim var onu çok seviyorum . Uykusuzluk yorgunluk ve her şey geçiyor ve zorlamıyor huysuz bir bebek olmasına rağmen ama eşimle geçiremediğim vakit paylaşamadığım her an beni aşırı zorluyor . Sanki artık eş değil de sadece anne babayız ve eskisi gibi olmayacak hiçbir şey . Biz bol sohbet eden , film izleten oturup beraber vakit geçirmeyi seven bir çifttik ama şimdi beş dakika sarılmak bile lüks oldu ve bu durum beni aşırı zorluyor . Ağlamalar eşime yüklenmeler ve daha sert şekillerde gösteriyor kendini bunu yaşayan var mı ve geçecek mi tekrar eş olabilecek miyiz bilmiyorum . Anne baba olmak güzel de ben eski bizi özlüyorum .tavsiyelere açığım yoksa psikolojik destek alıcam

ekins

merve_ucan merhaba ben 🥲 destek şart. Kızım 11 aylık. 4 aylıkken başladım terapiye ve varya yani muazzam bişey. Asla geciktirmeyin. Çünkü şu düşünce bi girdap. Çıkması çok zor. Ama şunu söylemek istiyorum. Geçicek. Bu bi süreç. Şuan böyle olması gerekiyor. Böyle oluyo. Bi gün herşey biticek be bunları düşünmekten aslında anı yaşayamadığını fark ediceksin. O yüzden bi yerden başla. Tavsiyem sık sık dışarı çıkın. Dışarda zaten full uyucak. Bu günler en gğzel günler. Tadını çıkartın. Ben ilk 4 ayımı hatırlamıyorum. Bi rüyadan uyanmış gibi oldum. Ben yaşadım siz yaşamayın.

yenibir

merve_ucan bebeğim 9 aylık olmak üzere ve kolik bir bebekti halen de pek düzeldi diyemem uyku konusun da 🙄eşimle eski biz değiliz asla çok ayrı düştük düzelmedik nasıl düzelir bilmiyorum sadece çocuklara yoğunlaştım ben yatağa geldiğim de o gelmez o gelince ben yokum birbirimizi bulamıyoruz 😄ama geçicek inşallah biraz büymeleri lazım sadece sabır

mlskgn

merve_ucan yaşadığın duyguları bende yaşamıştım hatta o dönem sürekli evde annelerimiz kardeşlerimiz olduğundan sarılmak dediğiniz gibi lüks olmuştu ha birde ayrı yatmak zorundaydık odamız soğuk olduğu için ama sonunda yalnız kaldık bebeğimizle biz bize ilk lohusalık dönemlerinde çok ağlıyordum bebek bizim aramıza girdi bizi ayırdı diye ama sonradan sonraya düzeliyor inan ki.. hatta bu yaşanan şeyi bir tanıdığım bana lohusalıkta böyle böyle şeyler yasayacaksın ama hepsi geçecek derdi öyle de oldu lohusalık bambaşka bir süreç..

flowersssss

Bizde 53 günlüğüz. Doğumdan beri ayrı odalarda yatıyoruz. Bunu yapanlara çok kızardım ama öyle olmak zorunda kaldı. Bebeğim sürekli meme istiyo ve memede uyuyo bu yüzden yapışık gibi yaşıyoruz. Eşimle asla sarılıp oturamıyorum. İşten geldiği zaman o bebeğe bakıyo ben ev işlerini hallediyorum beraber oturamıyoruz bile. Belki bir iki saat anca. O zaman eşim bana uyu biraz dinlen diyo ama dinlenmekten çok ona ihtiyacım var. Çok üzülüyorum ama biliyorum ki bu zamanlar geçicek. Tekrar beraber yatıcaz tekrar sarılcaz. Çok şükür kötü bir sebepten ayrı düşmedik. Bi insan büyütüyoruz. Asla kolay bişey değil. Bizim eşimize ihtiyacımız olduğundan daha çok bebişlerin bize ihtiyacı var. Ben bebeğimin tadını çıkarmaya çalışıyorum. İlerde biz istesekte onlar sarılmak öptürmek istemiycek. Şimdi sende bol bol bebeğini sev. Bir süre sonra bence herşey daha güzel olcak 😌

defnealeyna08

Hepimiz aynıyız sanırım.
Ama bu sizi üzmesin ❤️ Bende hep öyle düşünüyordum. Bebişim şuan 5 aylık hala az vakit geçiriyoruz ama diyoruz ki biz önceden ne yapıyorduk çocuk yokken 🥰 Bebiş uyuduğunda beraber bir kahve içtiğimizde o an bizim için çok değerli oluyor - tekrar birbirimizin değerini anlamış olduk yani 🌸zamanla alışıyor insan ben hiçbir şeye yetişemiyorum yapamıyorum falan diye düşünmekten o anların tadını tam anlamıyla çıkaramadım ev kirli yok bilmem ne kendimi yedim durdum.
Ellerindeki pamukçuları temizlemeyi özledimmmmmm yani 🥲🥲🥲
Boşverin bebişi koklayın öpün sevin yıkayın elinizle beraber ❤️
Eskiye dönülüyor