Merhaba biraz uzun olacak ona göre okumak isterseniz.. ben okb li biriyim. Bekarken çok temiz titiz biryidim evlendim ve yine öyle devam etti ama buradaki çoğu kadın gibi çevrem ve arkadaşım olmadığı gurbette gibi yaşadığım için evde durmak ve temizlik yapmaktan bıktım usandım. Bu süreçte yeni evlilik tartışmaları ailelerin bayağı dahil olması hatta o nedenle artan tartışmalar vs vs derken bi baktım eski benden Eser yok. Temizlik yaparken içim almamaya başladı temizliyorum ama olmadı hissi yordu. Bu süreç daha da ilerledi artık ev temizliği tamamen bitti yemek yapamaz oldum ve daha daha kötüsü kendime bile bakamaz oldum elimi yıkayıp çıkamıyordum belki 15-20 dk yıkıyordum ama olmuyo hissi daha bir sürü şey inanın çoğunu anlatamıyorum. Psikiyatri okb teşhisi koydu 2 ayrı psikologtan terapi aldım birini yarıda kesmek zorunda kaldım. Bu süreçte bebeğim oldu ayrıca toparlandım derken bazı sıkıntılar oldu ve ben sanki başa döndüm. Şimdi bazı yerlerden tiksiniyorum en basiti banyo lavabosu diyelim pis geliyor yıkıyorum temizliyorum ya üzerime su sıçradıysa o da pislendi ve sürekli değiştrmek de olmuyor sonra elimi tekrar yıkıyorum ama olmuyor pis geliyor bebek de olduğu için uzun uzun buna vaktim olmuyor bazen kafayı yiyeceğim sanuyorum kimse beni görmüyor. Ailem uzakta. Eşimin ailesi de benim bu rahatsızlığımı kendi aralarında konuşmuşlar bana destek sıfır sadece dedikodu olmuş neyse onlardan beklentim yok ama eşimde beni görmüyor diyorum ki ben yıprandım iyi değilim başa döndüm napcaz kimse elimden tutmuyor kimse anlamıyor varsa yoksa eleştiri siz bi şeyler söyleyin nolur ne yapsam toparlanırım. Bir şeylere dokunmaya bile korkuyorum bi yumurta kırsam elim battı diye sabunluyorum sonra acaba olmadı mı bebeğe dokuncam zarar gelir mi ya da elimi yıkarken lavabo kenarına su sıçradıysa nasıl olacak her şey tekrar mı yıkanacak bu düşünceler beni mahvetti ve zaten vaktim de yok bana akıl verin nolur🥹