Kaç yaşında olursa olsun, denetimi tamamen elden bırakacak şekilde çocuğun eline telefon verenler dışında yargıladığım hiçbir anne baba yok benim. Diğer hanımların da belirttiği gibi, veren de kendine yapıyor vermeyen de. Ama verenlerin sesinin daha gür çıktığı da bir gerçek, ki post sahibi de buna değinmiş. Vermeyenlere de bir güzel “en iyi anne sensin” etiketi yapıştırılıyor bir de. Konuyu bu noktaya çekmek çok çirkin. “Hiç ekran vermedim diyen yalan söyler.” diyen anneler; tabi ki bizim çocuğumuz da dedesiyle nenesiyle görüntülü görüşme yapıyor, telefonumuzun ekranını görüyor. Ekran vermemek elektriği kesip ve telekomünikasyon cihazlarını hayatımızdan çıkarıp mum ışığında yaşamak ve dumanla haberleşmek demek değil ki. 22 aydır tv açmamayı, telefondan video izletmemeyi ve yanında izlememeyi, “tv’yi kapatabilir miyiz” diyemeyeceğim kimsenin evine gitmemeyi “ekransız büyütmek” olarak adlandırıyorum ben. Elinde telefondan çok kitapla gördüğü bir annesi var bebeğimin. Böyle yaptığım için bebeğim yan yana duran telefon ile kitaptan kitabı alıp karıştırıyor, telefonu değil. İyiyi ve doğruyu her zaman takdir edelim ki çoğaltabilelim. Çamur atmak kimseye fayda sağlamaz.